Krzyże na dachu kościoła

Kościół, po kilkunastu latach od zakończenia budowy, został poświęcony ostatecznie

2005-07-01, 20:17
1631 wyświetleń

Konsekrowano kościół pod wezwaniem Chrystusa Króla

Biskup legnicki Stefan Cichy dokonał we czwartek konsekracji (ostatecznego poświęcenia) kościoła pod wezwaniem Chrystusa Króla przy ulicy Jana Pawła II w Bolesławcu.

Przybyłego do Bolesławca biskupa powitano chlebem i solą. Przekazano mu też klucz do świątyni, który symbolicznie ma wprowadzić wiernych w etap duchowej budowy kościoła.

Biskup legnicki Stefan Cichy

fot. B.org

Biskup pomocniczy Stefan Regmunt wita się z wiceprezydentem Bolesławca Karolem Stasikiem

fot. B.org

Parafianie przekazują biskupowi klucz do kościoła

fot. B.org

Pozwolenie na budowę świątyni parafianie dostali w styczniu 1981 roku. W ciągu niespełna czterech miesięcy mieszkańcy wybudowali prowizoryczną kaplicę i dwie salki katechetyczne. Ksiądz Józef Gołębiowski, obecny proboszcz, przybył do parafii w czerwcu 1982 roku. Ponad rok później ksiądz prałat Stanisław Turkowski poświęcił kamień węgielny pod budowę kościoła. W listopadzie 1991 roku kardynał Henryk Gulbinowicz dokonał poświęcenia nowej świątyni. We czwartek (30 czerwca 2005) konsekracji dokonał biskup legnicki Stefan Cichy. Dokonano też poświęcenia ołtarza.

Księża klęczą przed ołtarzem, na pierwszym planie proboszcz parafii Józef Gołębiowski

fot. B.org

Ludzie w kościele

fot. B.org

Parafia pod wezwaniem Chrystusa Króla powstała z części parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Przy budowie kościoła codziennie pracowało społecznie po kilkadziesiąt osób.

Konsekracja czyli poświęcenie

Kiedyś na ostateczne poświęcenie kościoła mówiło się konsekracja. Obecnie, według przepisów liturgicznych, jest to poświęcenie. Natomiast w Polsce dokonuje się rozróżnienia praktycznego: jeśli po zbudowaniu kościoła wierni wchodzą do niego, to następuje tak zwane pierwsze poświęcenie, a to drugie, właściwe poświęcenie nazywa się często konsekracją. W czasie uroczystej liturgii następuje poświęcenie, okadzenie i namaszczenie olejem ołtarza oraz ścian kościoła, co symbolizuje przeznaczenie budynku do wyłącznego kultu bożego.