Wydanie: styczeń 1996, strona: 8
173 wyświetleń

Dla ciebie przyjacielu...

W rękach karabin naładowany Palec zbielały na spuście tkwi Zęby ściśnięte, oddech urwany Nienawiść łaknie wciąż nowej krwi Zamaskowany i nieruchomy Leżysz samotnie w ciszy lasu i wszystko nagle staje, zastyga to miejsce, gdzie nie ma czasu.

Patrz, już są, już się skradają

czujnie, ostrożnie wciąż do ziemi przypadają

lekko błyszczy hełm stalowy,

gałąź gdzieś pod stopą pękła

Pewnie trzymasz śmierć skrzydlata

szybko okiem szukasz celu

huk, stuk kula z cicha jękła

- to dla ciebie przyjacielu.

Patrz jak kula go dopadła śmierć skosiła jednym ciosem cenne życie mu wykradła, teraz piekło jego losem Tak zginęło już ich wielu - To dla Ciebie Przyjacielu Szybko zrywasz się na nogi Krew się leje z wielu ran Padasz w śnieg i spokój błogi Nareszcie nie jesteś sam. Odszedł cicho i spokojnie Tak jak żył przez cały czas Zginął jak żołnierz na wojnie zginął jak i wielu z was.

Paweł Puk