Od swych początków Suszki znajdowały się w dystrykcie (Weichbild) lwóweckim wiążącym właścicieli i mieszkańców wioski z lwówecką milą piwną, rzemieślniczą, sądem wyższym itp. Dość wcześnie wioska ta weszła w skład rycerskiego dominium w Skale, choć przynależność i stopień jej odrębności od dominium w poszczególnych okresach różnie się przedstawiała. Pierwsza wzmianka o wiosce wywodzi się z roku:

1305 - kiedy to udokumentowana została jako Cuncendorf ("Item Walditz et Cuncendorfpar fumque Walditz sund mansi positpro XXX, seultetus habet doos, ecclesia I et solvit primo magnum Walditz I Marcam, parvum Walditz III fertones, Cuncendorf IX fertones minus quarto").

1310 - w 3 niedzielę przed Wielkanocą, w Dzierżoniowie, piastowscy książęta - Bernard lwówecki, Henryk jaworski i Bolko I, za kwotę 150 grzywien srebra, odsprzedali wrocławskiej Radzie cło drogowe z Suszek, Warty i Bolesławca.

1350 - wymieniona została wioska Cunzindorf (1369 - również Wenigen - Cuncendorf, tj. Suszki Małe).

1387 - właścicielem wioski (w dominium Skały) jest lwówecki wójt, Jonas Reder(n).

1388 - Iwan v. Landskron z Jaroszowic Starych odkupił łąkę leżącą między Suszkami i Żeliszowem, którą jego syn Hans w r. 1394 zapisał w dożywocie swej żonie Elżbiecie.

1402 - bracia - Nickel, Hans i Piotr Hocke z Nowej nabyli czynsze z Suszek.

1406 - Bernard v. Rechenberg odsprzedał czynsze (16 grzywien) na Skale i Kotliskach. Nabył je lwówecki mieszczanin - Hans Weydemann.

1407 - Suszki objął Heinze Reder, po nim zaś, w roku 1422 - lwówcecki wójt, Tristam Reder, syn poprzedniego,

1453 - Christoph v. Reder, w roku

1466 - wioskę objął Nickel v. Reder.

1480 - drogą dziedziczenia, Suszki (część) i St. Jaroszowice objęła Barbara v. Sleusser (Slawischer) co z kolei dziedziczyli jej synowie - Christoph i Hans.

1486 - od Christopha Suszki Małe (Wenig Kunzendorf) kupił jego kuzyn, Nicke Utman.

1539 - m. Lwówek odkupiło od Georga v. Redern jego część Suszek za 616 węgierskich guidenów. Wiadomość ta nie jest zbyt pewna; chodzić tu bowiem może o inny Kunzendorf - K. unter Walde, tj. Gradówek.

1547 - Hans v. Redern występuje jako właściciel Dolnych Suszek.

1549 - Kacper Kopatsch ze Skały, syn Krzysztofa (1518) uruchomił w Suszkach punkt sprzedaży soli.

1550 - sołtys z Suszek napadnięty został przez Melchiora Taussdorfa z Dolnych Raciborowic w miejskim majątku St. Jaroszowice. Pachołkowie miejscy z Bolesławca ujęli sprawcę i osadzili w areszcie.

Rok 1560 i lata następne Suszek przedstawimy w grudniowym wydaniu "Głosu".

Bjb.